Recensies

Hieronder kunt u recensies uit de Twentsche Courant Tubantia vinden:

06-11-2011 Valerius in de serie Meesterlijk Klassiek - Steenwijk

23-05-2011 Bert van den Brink en Valerius: klassiek 'meets 'jazz

08-05-2011 Aankondiging op Poolse website van concert 'Oda a la Sal' in Wielizcka

07-05-2011 'Finkers/Wilmink' beleeft sfeervolle première

26-04-2011 Overal zout, ook op de slakken

29-03-2011 Ode aan 't zout gaat voorbij aan Boekelo

20-09-2010 ContraContrasten bij Valerius en Patacca

29-09-2008 Mozarts persoonlijke blazersgroep.

23-04-2007 Muziek voor zeldzame bezetting strijkers en blazers.

26-09-2006 Valerius met mooi laatromantisch programma

30-01-2006 Valerius eert Braziliaanse componist Penaforte

03-10-2005 Energie en beeldende emotie bij Valerius Ensemble
07-02-2005 Valerius weergaloos
17-01-2005 Valerius en 74 kinderen brengen Brazilië in Rabotheater
04-10-2004 Hommage aan nieuwe EU'ers
16-01-2004 Nieuwjaarsconcert Valerius Ensemble
15-01-2004 Dieren nabootsen met instrumenten

06 november 2011 Recensie n.a.v. het concert in Steenwijk in de serie Meesterlijk Klassiek - De Meenthe

klik a.u.b. hier voor de hele recensie

23 mei 2011 Recensie in TCTubantia-digitaal n.a.v. het concert van het Valerius Ensemble samen

met pianist Bert van den Brink. Enschede, Muziekcentrum -Arkezaal, zondag 22 mei 2011

8 mei 2011 Aankondiging op de website van het Zoutmuseum in Wieliczka in Polen van het concert van Intervocaal en het Valerius Ensemble o.l.v. Frank Deiman gehouden in de zoutmijn in diezelfde plaats

lees verder op News.Muzeum

7 mei 2011 Artikel in de Twentsche Courant Tubantia n.a.v. Stabat Mater en Sint Jorismis 2.0

in Lambertus Basiliek in Hengelo door Consensus Vocalis en Valerius Ensemble o.l.v. Klaas Stok

(voor recensie zie hier)

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia (digitaal) van 26-04-2011 n.a.v. het concert 'Ode aan het Zout' door wereldkoor 'Intervocaal' uit Enschede en het Valerius Ensemble in Theater Prismare

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia (digitaal) van 29-03-2011 n.a.v. het gezamelijk te geven concert 'Ode aan het Zout' van wereldkoor 'Intervocaal' uit Enschede en het Valerius Ensemble

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia van 20-09-2010 n.a.v. het concert in de Arkezaal, Muziekcentrum, Enschede op zondag 19 september 2010 van het Valerius Ensemble i.s.m.

Claudia Patacca.

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia van 29-09-2008 n.a.v. het concert in de Arkezaal, Muziekcentrum, Enschede op zondag 28 september 2008 van het Valerius Ensemble olv Jacob Slagter.

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia van 23-04-2007 n.a.v. het concert in de Arkezaal, Muziekcentrum, Enschede op zondag 22 april 2007.

Recensie in de Twentsche Courant Tubantia van 26-09-2006 n.a.v. het concert in het Rabotheater Hengelo op zondag 25 september 2006

Recensie De Twentsche Courant Tubantia van 30-01-2006

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 03-10-2005

Energie en beeldende emotie bij Valerius Ensemble

MUZIEK Enschede - Muziekcentrum Arkezaal. Zondagmiddag. Valerius Ensemble. Programma Strijksextet uit Capriccio, op.85, Richard Strauss. Pianokwintet, Alfred Schnittke, Strijksextet nr. 2 in G, op.36 Johannes Brahms.

De constante hoge kwaliteit van de concerten van het Valerius Ensemble bleek ook deze zondagmiddag weer. In de programmering bij dit concert lag de kern toch wel bij de hedendaagse componist Schnittke. Zijn pianokwintet werd voorafgegaan en gevolgd door fijnzinnige muziek de romantici Strauss en Brahms. Dat het Valerius Ensemble zich niet alleen richt op kamermuziek maar ook op theater was goed te horen. Bij Strauss was het strijksextet een ouverture van de opera Capriccio. Hier vormde de muziek de tekst. Bij Schnittke klonk de muziek, ingegeven door persoonlijke verliezen van de componist, als filmmuziek met af en toe zelf het gevoel als luisteraar een thriller te ervaren. Strauss tracteerde op portretten van vrouwen die direct of indirect zijn melodiën dat smeltende karakter gaven. Wisselende stemmingen, poëtisch, behaaglijk en kracht waren tijdens dit concert aanwezig. Alles virtuoos gebracht met een melancholieke ondertoon.

Het ensemblespel bij Strauss klonk bij de zes strijkers uiterst homogeen. Ingehouden perfectie, nergens te sterk, nergens ingezakt. Kwam een frase fluisterend tot een eind dan was daar weer een nieuwe muzikale lijn die opgezet werd. Om het totale werk dan af te sluiten in een innig verglijdende toon.

Bij het pianokwintet van Schnittke kwam pianiste Inge Lulof erbij. De compositie bevat veel fragmenten en mogelijkheden uit de muziekgeschiedenis. Klankclusters met verrassende muzikale oplossingen. Grimmige dissonanten met ineens een geraffineerd walsje er doorheen gevlochten. Lulofs opende met een pianosolo die vrij fragmentarisch was opgezet. De strijkers voegden zich kreunend en steunend vanuit diepe droevenis. Toch bleef door de wijze waarop deze compositie werd uitgevoerd de structuur helder. De steeds repeterende noot in de piano door de hele compositie heengevlochten, makkelijk in het gehoor liggende oplossingen, gaven aan het publiek overzicht. In het poco allegro, het afsluitende gedeelte, vloeide een thema constant heen en weer. Nu niet een los fragment maar een melodie die de luisteraar zo mee kon nemen in het geheugen en de eerste dagen niet kwijt kon raken. Evenals bij Strauss vloeide het thema in vrede verstillend weg onder de vaardige handen van pianiste Lulofs. Bij Brahms werd kernachtig en zeer exact gemusiceerd met een schijnbaar verbluffend gemak. Dat is kunst.

Jos Keijzer

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 07-02-2005

Valerius weergaloos

CONCERT

ENSCHEDE - Muziekcentrum. Het Valerius Ensemble met Pianotrio nr. 5 in D (Geister-Trio) van L. van Beethoven, het Pianotrio nr. 2 van W.Pijper en het Pianotrio in B. opus 8 van J. Brahms. Uitvoerenden: Inge Lulofs: piano, Robert Windak: viool en Judith Chapman: cello.

Ludwig van Beethoven droeg het pianotrio nr. 5 in D. op aan de gravin Anna Marie von Erdödy, die de componist financieel ondersteunde. Dat de verhouding tussen die twee meer dan alleen vriendschappelijk was, werd wel eens betwijfeld, maar of het waar is, kon nooit bewezen worden. Dit gegeven maakt het trio extra interessant. Valt er iets van deze vermeende liefde tussen de regels te lezen en tussen de noten te beluisteren? Zijn de over elkaar struikelende thema's in het eerste deel misschien te interpreteren als de woorden van een man die van verliefdheid niet weet waar hij moet beginnen? En zijn de triestheid en wanhoop die het tweede deel kenmerken een reactie op haar eventuele afwijzing? Afijn, materiaal genoeg om de fantasie te prikkelen, maar het laatste dat wat mij betreft van toepassing is op het middendeel, is de betiteling 'Geistertrio'. Toegegeven, interpretatie heeft een hoge graad van subjectiviteit, maar het etiket 'tragiek' komt toch eerder in aanmerking dan 'spookachtig'.

Hoe het ook zij, de musici van het Valerius Ensemble waren weergaloos en brachten niet alleen Beethoven op bijzonder warmbloedige wijze tot leven, ook hun uitvoering van het Pianotrio in B. van Brahms zorgde voor een weldadige, hoestloze stilte van het publiek. Ademloos zat ook ik aan mijn stoel gekluisterd, vooral bij het fascinerende Pianotrio nr. 2 van Willem Pijper. Deze twintigste eeuwse componist bediende zich van het kiemcelprincipe, waarbij een klein motief de grondslag vormt voor het werk. De kiemcel is als een zaadje waaruit organisch de hele plant groeit. Daarmee week Pijper af van de gangbare muzikale schema's en het leverde onder andere dit prachtige trio op. Het Valerius Ensemble overtrof zichzelf in dit pittige werk, dat alleen al vanwege de meervoudige ritmische structuren boeiend is. Overheerste de piano wat volume betreft nog iets te veel bij Beethoven, bij Pijper was de balans tussen de musici perfect.

De Kamermuziekserie van het ensemble op de zondagmiddag is een succes. Ook gisteren zat de Arke zaal bijna vol. Jammer alleen dat het publiek overwegend grijs was. Want als er één groep is die laat horen dat zowel de klassieken als de modernen nog springlevend zijn, is het wel dit topensemble.

Nicolet Steemers

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 17-01-2005

Valerius en 74 kinderen brengen Brazilië in Rabotheater

HENGELO - Buiten is het fris. Maar het Doe Mee-concert van het Valerius Ensemble en 74 kinderen, gistermiddag in Hengelo, haalt Brazilië heel even naar binnen in het Rabotheater.

De kleding is fleurig en de meeste liedjes zijn vrolijk. En het podium van de Eijsinkzaal van het Rabotheater is zondagmiddag vol. Wat heet. Vier muzikanten van het Valerius Ensemble, 74 kinderen en een aantal docenten van de Hengelose Muziekschool staan volop in de schijnwerpers tijdens het Doe Mee-concert. Muzikale ervaring hoeven de kinderen niet te hebben. Maar ze staan al wel in de spotlights van het theater. En komen op die manier in contact met muziek.

'Zoiets is voor ons ook de eerste keer', zegt klarinettist André Kerver van het Valerius Ensemble. Dit seizoen geeft het ensemble verschillende concerten in het Hengelose theater. 'Het leek het Rabotheater wel leuk om ook iets educatiefs te doen.'

Zondagmiddag wordt er vanaf twee uur volop gerepeteerd. Braziliaanse liedjes worden ingestudeerd onder leiding van Francis Faas. 'We maken kattenbewegingen', spoort ze de kinderen aan. En er wordt gedanst. En sinds het Doe Mee-concert weten de kinderen ook dat je zelfs uit appels, bananen en een ananas geluid kunt halen. 'Schudfruit' noemt docent Folkert Buis die plastic percussie-instrumenten. Maar je kunt natuurlijk ook in je handen klappen. André Kerver houdt zijn instrument omhoog. 'Dit is een klarinet.' En Kerver laat vervolgens horen hoe een klarinet klinkt. Mooi dus. Even zijn de kinderen stil. En Kerver krijgt applaus voor de demonstratie die slechts enkele seconden duurt.

Om vier uur gaat de zaal van het Rabotheater open. De kinderen wachten boven aan de trap. Elise en Marjolein speuren de zaal in of ze al bekenden zien. Elise weet het zeker, 'ik wil trompet leren spelen', zegt ze. Marjolein gaat voor de viool. Om tien voor vier, vlak voordat het eigenlijke concert begint, waarschuwt Francis de kinderen om nog gauw even een plasje te doen. Terwijl de zaal volloopt, zijn op een scherm beelden uit Brazilië te zien. Alles en iedereen swingt daar.

Vaders, moeders, opa's, oma's en ooms en tantes willen natuurlijk zien wat de kinderen ervan gebakken hebben. Valerius speelt feestmuziek en de kinderen komen binnen. Ze zingen 'Keolala' en zwaaien met fleurige sjaals.

Valerius begint met een weemoedig nummer. Het raakt zelfs de kinderen, zo lijkt het. Want bij het begin van het nummer bewegen veel kinderen nog druk. maar tegen het eind krijgen ze toch bewondering voor de mensen die zulke mooie muziek uit een instrument halen.

Ondertussen maakt Eduard Meester, directeur van de Muziekschool foto's. 'Prachtig', zegt hij. 'De jeugd verandert en wij moeten ons aanpassen. Op deze manier snijdt het mes aan twee kanten.' Kinderen hoeven niet altijd naar de Muziekschool te komen. Andersom kan ook. En Meester vertelt over zijn eerste ervaring met klassieke muziek. 'Stilzitten en luisteren naar het Overijssels Filharmonisch...' De tijden zijn veranderd

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 04-10-2004

Hommage aan nieuwe EU'ers

ENSCHEDE - Valerius Ensemble: Inge Lulofs (piano), Robert Windak (viool), Almut Hauser (altviool), René Geesing (cello) en André Kerver (klarinet). Werken van componisten uit Polen en Tsjechië. Muziekcentrum, zondagmiddag.

Jammer dat de Tsjechische of Poolse keuken minder beroemd is dan de Franse, anders had het Valerius Menu in een Oost-Europees restaurant opgediend kunnen worden. De muzikale gerechten van het - als altijd zeer goed bezochte - waren gistermiddag uit deze twee nieuwe EU-lidstaten afkomstig.

Zo werd het concert geopend met 'Dans Preludes' voor klarinet en piano van Witold Lutoslawski, precies een halve eeuw geleden gecomponeerd. De vijf delen contrasteerden sterk, in de gebruikelijke afwisseling van snel en langzaam. De langzame delen waren nu eens dromerig, dan mysterieus en de snelle delen brachten een uitbarsting van energie, gekoppeld aan extreme virtuositeit.

Van Karol Szymanowski klonk vervolgens 'De bron van Arethusa' voor viool en piano. De componist liet de viool in dit werk op vele wijzen klinken. Naast de vele dubbelgrepen waren de flageolettonen niet van de lucht en volgden passages met sordino en dicht bij de kam-spelen elkaar snel op. De van geboorte Poolse violist Robert Windak voelde zich hoorbaar als een vis in het water.

De laatste Pool van de dag was de enige nog levende componist, Kryzstof Penderecki, van wie een werk uit 1993 werd vertolkt: het kwartet voor klarinet, viool, altviool en cello. De subtiliteit waarmee de klarinet de inleiding verzorgde, is maar aan weinigen gegeven: André Kerver is zo'n zeldzame klarinettist. Op het uitgelaten 'Scherzo' na was het merendeels muziek waarbij je een speld had kunnen horen vallen. Het meest intense moment beleefde ik bij 'Abschied', waarin de cellopartij een soort bourdontoon liet horen, waarboven de overige instrumenten hun melodieën lieten bewegen.

Na de pauze werd van land en eeuw gewisseld; met Dvoráks 'Pianokwartet in Es' kwamen we in het 19e eeuwse Tsjechië terecht. De clausule 'con fuoco' (met vuur) in de tempobeschrijving van het eerste deel maakte het kwartet meer dan waar; de vonken sprongen er vanaf. Na een deel waarin de cello lekker lyrisch kon uitpakken, waande de luisteraar zich bijna in een fin de siècle-salon. Als pikant detail merkte ik een oosters aandoend motiefje in de pianopartij op. Het hechte samenspel werd nog eenmaal bevestigd in een synchroon galopperende finale.

Koen Edeling

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 16-01-2004

Nieuwjaarsconcert Valerius Ensemble

BREDEVOORT - Stichting Bredevoort Kultuur presenteert zaterdag om 20.00 uur in de hervormde kerk in Bredevoort in samenwerking met de Rabobank Aalten-Winterswijk, het in 1988 opgerichte Valerius Ensemble.

Sinds de oprichting speelt het ensemble met haar serie 'kamermuziek op de zondagmiddag' een opvallende rol in de programmering van het Enschedese Muziekcentrum. Van meet af aan hebben pers en publiek met groot enthousiasme op deze serie concerten gereageerd. Al snel werd het Valerius Ensemble in het hele land uitgenodigd.

Ook op radio, televisie en cd maakte het ensemble haar groeiende reputatie waar. Het Valerius Ensemble verzorgde concerten met medewerking van onder anderen Jaap van Zweden, Miranda van Kralingen, Emmy Verhey, Ronald Brautigam, Jacob Slagter. Concertreizen brachten het ensemble naar Brazilië, Spanje en Duitsland.

Naast het spelen van kamermuziek gaat de belangstelling van het Valerius Ensemble ook uit naar muziektheater. Zo werd onder leiding van Gabriele Bellini een reeks voorstellingen van 'l'Histoire du Soldat' verzorgd en produceerde het ensemble samen met Herman Finkers een spraakmakende versie van 'le Carnaval des Animaux'.

Het Valerius Ensemble brengt in Bredevoort onder meer werk ten gehore van: Pärt Arvo (1935), Frans Schubert (1797-1828) en Wolfgang A. Mozart (1756-1791). De entree bedraagt 10 euro.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 15-01-2004

Dieren nabootsen met instrumenten

'Het muziekstuk begint met de leeuw. De cello en piano spelen de zwaan', vertelt Inge Lulofs. Ze is pianiste bij het Valerius Ensemble. Aanstaande vrijdag speelt het ensemble samen met 25 leerlingen van de Hengelose muziekschool in het Rabotheater het 'Carnaval der dieren', geschreven door Camille Saint-Saëns. Vertelster Eline Harbers leidt het publiek langs alle dieren.

Lulofs vertelt dat het stuk bestaat uit delen. 'Elk stuk gaat over een ander dier. Ieder instrument vertolkt ook een ander dier. De klarinet is bijvoorbeeld de koekoek. De schildpad wordt gespeeld door de strijkers met een piano. Zij spelen een hele langzame cancan.' De uitvoering van het dierencarnaval eindigt met een grote finale waarin alle dieren aan bod komen.

De leerlingen spelen maar één gedeelte van het Carnaval: 'dat heet de pianistencocktail.' De kinderen spelen allemaal piano. Volgens Lulofs is het voor de kinderen wel gehaast. 'Ze spelen samen maar vierentwintig maten op twee piano's. Het is een soort estafette. Als de één klaar is moet hij of zij snel plaats maken voor de volgende persoon.'

Om alles goed te laten verlopen moet er geoefend worden. 'Het ensemble heeft al een aantal keren samen met de leerlingen gespeeld. Dat ging best goed.' Tijd om elke keer samen te oefenen is er niet. 'De kinderen moeten overdag naar school.' Het Valerius Ensemble heeft gistermorgen nog geoefend. 'Er zijn altijd een paar moeilijke stukken die je extra moet oefenen.'

Vanavond is de generale repetitie. 'Dan is iedereen aanwezig. De familieuitvoering in de Eijsinkzaal van het Rabotheater begint om 19.30 uur. De entree bedraagt 8,50 euro per persoon.